Ramazan geldi geçiyor bile… Günler bereketsizdi ya da kalbim bu Ramazanı kotaramadı… Çok güzel tadı damağımda bırakan bir şölendi Ramazan. Akşamları kahvemden ve çayımdan muhabbet döküldü… Kitaplarım için sponsor bulduk. Mebsut alcaktık, 450 lira 31 cilt. Okumam gerek ama zaten aylık kitap bütçem mutfak bütçemi aştı Napsak derken kayınpederim ben hallederim dedi, ki kendisi benim [...]
Çocukken hayal ettiğimden daha büyükmüş Allah…
Nihayet geldi, hemde ilk günden tam anlamıyla geldi. Nazlanmadan geldi, yağmuruyla, rengiyle, yenilenen kalbiyle… Serinliği ve hafifleticiliğiyle. Bana anımsattığı güzellikler ile. Ölümün manifestosu gibi geldi bütün insanların üzerine… Şimdiden müjdeleyerek ilkini… Şimdi güzel şarkıları gizlediğimiz yerden çıkarma zamanı, bu da sonbahar hediyesi… Lake of Tears/ So Fell Autumn Rain Foto
Selamlar… Bi görünen bi kaybolan düğümü aslında yazmıştım, ama eşim konuyu ve bazı şeyleri veto etti Düğümü zeynebe göndermiştim, o yazmış bile… düğümün devamı merak edenler BURADAN bakabilirler. Bu arada düğüme garip bi şekilde dahil olsam da sonuna dek takip edeceğim. Bu düğüm sayesinde çok sevimli bloglar bulup bağlantı listeme ekledim bile…
Bu müzik ödül olarak kendime… Zaman değişir. Hızla hem de. Daha yeni dinliyordum sanki Kazım’ı… Eskidiler bile. Herşey büyük bir hızla eskiyor. Mesela ellerim. Artık ellerimden bile bahsetmek istemiyorum, ellerim bitti. Annem “beni anne olunca anlayacaksın” demişti(Bütün anneler aynısını söylüyormuş. Bende söyleyeceğim ) olmadan anladım. Zeki değilim oysa, bu kadar erken olduğu için huzursuzum. Anneannemi [...]
“Sana rağmen neden bu kadar hüzünlüyüm?”* Nihayet yazmaya yüreklendiren bir film çıkıp geldi yamacıma… Bugün Ofori 500. yazısına ulaştığını söylemiş bende ne zamandır Kore filmi izlemiyor ve yazmıyorum’un altını çizdim onu görünce. Ardından izleyecek bişeyler aradım. İsmine ve afişine tav olup izledim bu filmi. Filmde işinden vakit bulamayıp ailesi ile çok fazla ilgilenmeyen bir adam [...]
Selamun Aleyküm ahali, Mailler aldım. Çok komik bi mail aldım bi de… Biri “Ezginin Günlüğü Full İndir” yazıp beni bulmuş ve tabii aradığını bulamamış. Bana baya saydırmış. İşte madem yokmuş niye yazmışım filan. Dedim ki; bana bak bana Yolarım seni… Ben hiçte Ezginin Günlüğünü al bi de burdan yak/indir demedim, o google amcanın bana olan [...]
İbrahim Paşalı/ İstanbul Kriterlerini 2 safhalı olarak bitirdim. Araya zaman girdikçe sevdirdi kendini… Yazar, İstanbul’u şehirlerin içinde nereye koymamız ve neden koymamız gerektiğinden çok iyi şekilde bahsedebilmiş. Kitap, Kopenhag Kriterleri’nin, İslam kökeni yanında nasıl da halt ettiğini ifade için yazılmış. Ki Başbakan RT Erdoğan, yolumuz kesilirse “İstanbul kriterleri” ile devam ederiz demişti. (Canım o kadar [...]
Güzel bir günün ve haftanın ardından bakıyorum. Bu iyi bir şey… Bugün sabah kahvaltısı, dost masası, dertler, filistin, kitaplar, filmler yerle bir edildi. Evim hazır temiz hazır düzenliyken, dost çağırmalık bi gündü. Merve hariç ekip tamamdı… Önce yemek! (: Çok güzeldi teşekkür ettim kızlar size(: Fotoları Zehra çekti. İstanbul Kriterlerini filan konuştuk uzunca. Söz verip [...]
Ece Temelkuran’ı “Kafa Dengi” tekrarında görüp okumak istedim. Kendimi buldum, sonra kitabını alıp okuyunca aynı örgütten (: olduğumu anladım. Bütün Kadınların Kafası Karışıktır, çok severek okuduğum, başlarda biraz karışık gibi görünen ama yerli yerince yerleşmiş bir örgü ile devam eden bir kitap. Kitapta hanımların hayatlarının bazı kesitleri çok net gelecektir gözlerinin önüne. Mesela herkes 8-9 [...]
Çok rahat bi insanım, ev de halı yok, çalınmadı yıkamaya gittiler sadece. Ama kitaplar, dergiler, dvdler tv dolabının orada önünde kahve fincanları filan. Dert etmedik üstüne bi de “Elveda Lenin” izledik. Çok keyifli biraz da garip bi hafta sonuydu… Ev düzene girince şu sıralar favori şarkımla bi konu açıp temiz ev fotosu çekcem (: hem [...]
Gazze’Can
Bütün dillerde aynıyız Gazze’can… Senin adın bütün dillerde acı, benim kalbim sende atıyor. Şefkatli bir elden bahsetmiyorum can, acıların katık olduğu sabahlardan bahsediyorum. Sana acıdığımı da nereden çıkardın, düpedüz oturup kendi derdime ağlıyorum. Sen sokağa çıkarken sarınıyorsun puşini, ben otobüse binerken, aramızda modern zaman türküsü farkı var can o kadar. Sen bana bakıp “rüküş hayat,...
Little Prince/ Küçük Prens
“Sana rağmen neden bu kadar hüzünlüyüm?”* Nihayet yazmaya yüreklendiren bir film çıkıp geldi yamacıma… Bugün Ofori 500. yazısına ulaştığını söylemiş bende ne zamandır Kore filmi izlemiyor ve yazmıyorum’un altını çizdim onu görünce. Ardından izleyecek bişeyler aradım. İsmine ve afişine tav olup izledim bu filmi. Filmde işinden vakit bulamayıp ailesi ile çok fazla ilgilenmeyen bir adam...
İç’lik
Hatırlamak insanı yorar. Özenle seçilmiş cümlelerin içinde olup olmadık kelimelere çarpar çocukluğundan kalma acıları. Bir anlık can acıması gibi görünür ama değildir çokça. Bir köşe başı tutmuştur kader. Bir köşe taşı ilan etmiştir acıyı dünya. İnsan hatırladıkça kendine benzer. Kendini benimser ve işler. İçinden geçen şeyleri ancak anımsayarak yener. Üzerine basa basa bir gözyaşını doğurur...
Umre Güncesi
Es’Selamun Aleyküm, zor oldu ama bitirdim (: Uzun oldu okuyanlara Allahtan sabır diliyorum… (: *** Umre için Arabistan yollarını tutarken, tasavvur ettiğim çok şey oldu. Her şeyin, her yerin müthiş bir hava ile beni karşılayacağını hayal ettim. Medine’de Kuba’ya girince ah Efendim(SAV) buralardaydı diyecektim. Sonra Hurma bahçelerinde serinlerken tefekküre dalacaktım… Mekke’de başka tutkuya ne gerek...
Arayış
Hayatımın en sevimli kahramanından bahsetmek için, eski şairlerin klişelerinden süzülerek aşkın dizlerinin dibine geldim. Var olduğum, diriliş ve yeniden diriliş muştusunu içtiğim topraklarda şimdi, aşktan geçme faslını çalıyor kalemim. Gözbebeklerimi tesettüre büründüren Allahın adıyla aşk adına söz açıyor, aşk adına sabahlara gebe gecelerde uyku dileniyorum. Bildiğim bütün duaları ediyorum çocukluk alışkanlığıyla. Çocukluktan kalma alışkanlıkların hepsine...
Kusursuz
Bu kez yine aynı yerden yenilmemek için vazgeçmişliklerime yüzümü dönüyorum. Suratım ekşimiyor bu defa, alışkanlık denen şey bu. Elimde zamanın bütün bilinmez denklemleri, bağımsız eylemler yapıyor kalbim, hiçbir gruba mensup olmuyor benliğim. Cahiliye devrini kapamış bir gökyüzü dikiliyor tepeme. Öyle ki, kusursuz bir yağmur, kusursuz bir rüzgâr iniyor serin nefesime. Ardından çıkan güneş kusursuz yanıyor...
Üç
” Yanlış bir öyküdeyim, beni yeniden yaz! ” * Günü geride bırakmaya vicdanım el vermiyor. Böylesi güzel bir günü ardımda bırakmak omzuma satıh bir güneş doğuruyor. Zıt anlamlı kelimelerle cümle kurmuş bir haletin yorgunluğunu taşıyorum omzumda. Artık, öyküleri sezemiyor muyum? Böylesine yazı kıskandıran bir bahar gününde, kelamlarla eğleşmek için sızıyorum kendimden içeri. Gözlerimi kapadığım anda...
Kırkikindi
Hayatımda gördüğüm en hiddetli rüzgârdı bu. Nasıl oluyor da yağmurun önünü kesiyor, ona bir üfürük aşk fısıldayabiliyordu bilmiyorum. Bildiğim tek şey rüzgârlı bir günde aşkı tanıdığımdı. Başka türlüsü, geri kalan her şeyi silmeye muktedir olamazdı. Bu açıdan bakıldığında aşkın tek bir renge hapsoluşunun hikâyesini dinlemek için sığındım rüzgârın geniş omuzlarının altına. *** Ayların kaderi etkileyen...
Hadi Unutalım!
Hadi unutalım, bizimle yaşıt bütün cümleleri, adım adım kirlenen ölümü… Bizimle birlikte yiten, bizimle birlikte dirilen, bizimle bir aşinalık kazanan her şeyi… Bir milad olsun bize, yeniden başlamak koyup adını, yeniyi eskitelim bir kez daha. Son kez cümle kuracakmış gibi, bildiğim bütün kelimelerden oluşan bir cümle kurarım önce sana. Sende üzerine basarak bana ilişir, kalbimdeki...
Bugün Yağmur Yağacak/ Nihayet!
Haftasonu Kuzuliçem ve eşi bizimleydi. Çok güzel zaman geçirdik. İnsanın nette tanışıp, bu duruma geliyor olabilmesi çok çok güzel. Planlarımızı birazda olsa gerçekleştirdik. Uzun uzun sohbetler ettik, Beykoz’a doydum Onları dün uğurladık, hala İstanbulda olduklarından görüşebileceğiz inşaAllah. Nisanın gelişine yakışan bir kore filmi izlemek istedim. Sad Movie/Acıklı Film’i izledim. Saat 3.30 filan olmuştu bittiğinde. Benim...